Autor:

Dysleksją, charakteryzujemy trudności w prawidłowym opanowaniu umiejętności pisania (dysgrafia, dysortografia) oraz czytania. Dzieci, które przejawiają problemy w pisaniu i czytaniu nie zawsze możemy nazwać dyslektykami. Do grupy tej zaliczyć możemy wyłącznie dzieci, u których rozwój intelektualny zostaje w obszarze normy. Rozpoznanie tego zaburzenia jest bardzo trudne, ale także jest bardzo odpowiedzialnym zadaniem. Diagnozę stawia się najczęściej w okresie wieku szkolnego dziecka. W czasie, gdy nauczyciel zauważa ewidentne trudności związane z czytaniem i pisaniem. Problemy z tym związane istniały już o wiele wcześniej, więc gdy w przedszkolu nauczyciele zauważą występowanie tego zaburzenia rokowanie wcześniejszej pomocy umożliwia bezpieczny start w szkole. Terapia może trwać kilka lat, lecz wcześnie zdiagnozowana i rozpoczęta może pozwolić dziecku uniknąć nieprzyjemności i cierpienia. Dzieci, u których możliwość wystąpienia dysleksji jest wysoce prawdopodobna mogą być diagnozowani przez rodziców, nauczycieli oraz logopedów.

    Przyglądając się dziecku możemy zauważyć pierwsze symptomy. Do rozpoznania zagrożenia wystąpienia dysleksji może pomóc zauważenie jak najwięcej ilości objawów, takich jak:

  1. W wieku po niemowlęcym (wiek 2,3 lat):
  • Opóźniony rozwój ruchowy, trudność z utrzymaniem równowagi, później zaczynają chodzić i biegać,
  • Opóźnienie rozwoju motoryki rąk, mała zręczność manualna, dziecko jest nieporadne w ubieraniu się czy myciu rąk. Występuje także mała sprawność w zabawach typu „budowanie z klocków”,
  • Opóźnienie funkcji wzrokowych/ koordynacji wzrokowo-słuchowej. Dzieci nie naśladują linii rysowania, nie potrafią same rysować w okresie 2 roku życia, w wieku 2,5 roku nie umieją naśladować kierunku pionowego i poziomego linii, a w wieku 3-lat nie potrafią rysować koła,
  • Opóźnienie rozwoju mowy, wypowiadanie w późniejszym okresie życia pierwszych  słów. Zdania proste w wieku 2 lat, zdania złożone w wieku 3 lat. 
  1. Wiek przedszkolny (wiek 3-5 lat)
  • Niska sprawność ruchowa, odnosząca się do ruchów całego ciała, objawia się kłopotami w utrzymaniu równowagi, słabym bieganiem, złym funkcjonowaniem w zabawach ruchowych, trudności w nauce jazdy na rowerze trzykołowym bądź hulajnodze,
  • Słaba sprawność ruchowa rąk, trudność w wykonywaniu podstawowych umiejętności samoobsługi np.; wiązanie sznurowadeł, zapinanie guzików.
  • Zaburzenia objawiające się w koordynacji wzrokowo-ruchowej, niechęć dziecka do rysowania, trudności w budowaniu klockami, 
  • Zaburzenia rozwoju funkcji wzrokowych objawiają się trudnościami w składaniu odnosząc się do wzoru,  nieprawidłowością rysowania,
  • Funkcje językowe stają się widoczne w momencie gdy opóźniony jest rozwój mowy, występuje nieprawidłowość w artykulacji  wielu głosek, trudności z zapamiętywaniem nazw odnoszących się do pory dnia czy nazwy posiłku, częste przekręcanie wyrazów, trudności w budowaniu wypowiedzi oraz trudności z zapamiętywaniem wierszy bądź piosenek.

Występowanie powyższych symptomów może być pierwszym sygnałem, który zapowiada występowanie problemów w pisaniu i czytaniu, jak również przypomnieniem o pomocy dziecku już w przedszkolu. W tym momencie formą pomocy może być zabawa, gdy nabiera ona świadomego sensu, staje się formą uczenia. Forma zabawy, która jest dobrze dobrana do wieku dziecka, zapewnia mu coś kształcącego oraz rozwijającego jego sprawność.

Gabriela Szczepan